„Wiedzieć jest niczym, wyobrazić sobie – wszystkim” Anatol France
Ludzie od wieków zafascynowani są możliwościami mózgu. Od wieków też szukają metod na to, by korzystać z niego w jak największym stopniu. Ich wysiłki dotyczą m.in. poprawy pamięci. W tym celu stworzyli liczne techniki ułatwiające zapamiętywanie.
Jak się okazuje, to właśnie dzięki nim greccy mówcy i rzymscy senatorowie byli mistrzami retoryki. Mogli zapamiętać tysiące informacji, korzystając z wyobraźni i skojarzeń.
Wyobraźnia ważniejsza niż wiedza Te słowa Alberta Einsteina dają do myślenia. Nie chodzi o to, że wiedza nie jest ważna, ale o to, by pokazać, że nasza wyobraźnia jest zwykle niedoceniana. A przecież to ona pozwala odkrywać, szukać niezbadanych dotąd dróg rozwoju, odważyć się na poszukiwanie nieznanego. Wiedza pozwala nam systematyzować i przetwarzać istniejące już informacje, poznawać rzeczy i klasyfikować je według znanych nam już schematów. Wspiera również wyobraźnię w realizacji marzeń, jakie powstają w naszej głowie. Ale to wyobraźnia dodaje naszemu życiu kolor i smak. Niestety, powszechnie uważana jest za słabość, łączona jedynie z fantazjowaniem i na każdym kroku deprecjonowana na rzecz bardziej realistycznego podejścia, kojarzonego ze zdrowym rozsądkiem.
SKOJARZENIA - klucz do naszej pamięci Pamięć zamienia nasz mózg w nieskończenie wielki magazyn. Wszystko, co widzimy, słyszymy, czujemy bardziej lub mniej świadomie zostaje zarejestrowane przez nasz mózg i umieszczone w pamięci – najpierw krótkotrwałej, a następnie długotrwałej. Nie zawsze jednak wiemy, że dana informacja tam jest. Aby ją odnaleźć, potrzebujemy jakiejś wskazówki, klucza, który otworzy właściwą szufladę i będziemy mogli wydobyć z niej niezbędne nam, w danym momencie, informacje. Dzięki skojarzeniom nasza pamięć odblokowuje się błyskawicznie. Chcesz wiedzieć, jak to działa? Pomyśl np. o drzewie. Co widzisz gdy słyszysz lub czytasz to słowo?
las dom drzewo liście kasztanowiec choinka Każdy z nas przywoła inne informacje. Skojarzenia są bardzo indywidualne. Powstają automatycznie, często musimy je tylko „wyłapać”, by móc korzystać z materiałów dzięki nim zakodowanych. Jeśli świadomie kodujesz jakiś materiał, pamiętaj o kilku zasadach, jakimi rządzi się Twoja pamięć. Zapamiętujemy obraz i ruch. Im bardziej kolorowy i absurdalny jest widok, tym lepiej go zapamiętamy. Ponadto nasza pamięć przyjmuje chętniej rzeczy kojarzone z humorem, przesadą, radością czy erotyką. Jeśli dodatkowo umieścimy w wyobrażeniach siebie samych, możemy być pewni, ze na długo pozostaną one z nami. Jak zapamiętać to wszystko? Oto podpowiedź: OBRAZ + AKCJA Obrazy pozytywne Barwa Ruch Absurdalność i humor Związki Przesada Liczby, numeracja Uszczegółowienie Synestezja, wrażenia zmysłowe Amor, czyli erotyka Kolejność, porządek Codzienność - niecodzienność Ja w obrazach Aktywne wyobrażenia (źródło: http://pl.wikibooks.org/wiki/Organiczna_technika_studiowania )
Mnemotechniki i ich zastosowanie Jest wiele technik ułatwiających zapamiętywanie. Każda z nich jest odpowiednia do kodowania innego rodzaju materiału. Najbardziej popularne to: GSP, rzymski pokój, łańcuchy pamięciowe, kotwice (punkty na ciele). Oto wskazówki do czego służą i jak z nich korzystać. GSP – Główny System Pamięciowy, najbardziej przydatny do zapamiętywania dat lub długich ciągów liczbowych (nr konta, piny, kody). Cyfry zamieniane są na litery, według klucza: 0 S, Z 1 D, T 2 N 3 M 4 R 5 L 6 J 7 G, K 8 F, W 9 B, P Następnie ciągi cyfr zamieniane są na wyrazy, np.: 1410 – ToR DoS. Warto stworzyć zależności pomiędzy sąsiadującymi wyrazami i na zasadzie swobodnych skojarzeń ułożyć historyjkę. Ważne, aby cyfry, które kodujemy były zapisane wielkimi literami, a pozostałe małymi. Łatwiej będzie nam wtedy zapamiętać. Rzymski pokój – technika bardzo przydatna w zapamiętywaniu dużych ilości informacji. Należy wyobrazić sobie jakieś pomieszczenie, np. swój pokój, z najdrobniejszymi szczegółami, meblami, ozdobami itd. Następnie pojedyncze zagadnienia które musimy zapamiętać, zamieniamy na obrazy i łączymy z poszczególnymi elementami znajdującymi się w pokoju. Tworzymy barwną, zabawną historyjkę, która ułatwi nam zapamiętanie trudnego materiału, a dodatkowo dostarczy zabawy poprzez szukanie skojarzeń pomiędzy np. doniczką a mięśniem gładkim. Kotwice (haki) – zapamiętując np. listę zakupów czy kolejne punkty prezentacji możemy skorzystać z czegoś, co zawsze jest z nami – z naszego ciała. Do połączenia kolejnych informacji z poszczególnymi częściami naszego ciała używamy oczywiście skojarzeń. Biegnące za nami i gryzące nas w kostki pomidory, to niezapomniany widok
Jak każda nowa metoda mnemotechniki wymagają ćwiczeń. Nikt nie obieca, że to zadziała od razu i bez wysiłku. Praktyka czyni mistrza. A w przypadku pracy z wyobraźnią, praktyka może być bardzo przyjemna.
Artykuł przygotowany przez:

www.mem.waw.pl
|